Onze mensen

vert

wat denken ze?

Bij Boortmalt verzorgen wij onze medewerkers 
 

Fernand Da Silva, al 31 jaar aan boord in Gembloux
Een vraag over Belgomalt in het Belgische Gembloux? Die beantwoordt Fernand Da Silva (61), Maintenance Manager Belgomalt, met kennis van zaken. Hij is al 31 jaar trouw op post in de mouterij. 
 

 

Fernand: 'Ook al ben ik amper 3 jaar van mijn pensioen verwijderd, ik kom nog elke dag met volle goesting werken. Mijn professionele leven is onlosmakelijk met deze mouterij verbonden. Nog voor Belgomalt in handen van Boortmalt kwam, was ik hier al aan de slag. Eerst als onderhoudsmecanicien, nadien als Maintenance Manager voor Belgomalt. Ik waak over het totale onderhoud van de site, mijn collega Henri Malcourant is verantwoordelijk voor de productie.’ 

Je hebt in al die jaren ongetwijfeld veel zien veranderen?
Fernand: 
‘Oh, zeker. Toen ik pas in de mouterij kwam, waren de machines al erg verouderd. Ze draaiden op een mechaniek die dateerde van de jaren ’50. Ik heb de hele automatisatie zien gebeuren. De introductie van computers – en de daarbij horende opleidingen Fernand Da Silva, al 31 jaar aan boord in Gembloux die ik volgde. Vroeger, als er ’s avonds of ’s nachts een probleem was op de mouterij, belden ze naar mijn thuistelefoon. Toen kwam de gsm. Vanaf dan konden ze me overal vinden. (lacht) En nu staat de technologie zo ver, dat computers vanuit de mouterij een signaal geven, wanneer iets fout loopt. Ik log dan thuis in het systeem in, en kan van daaruit zien wat het probleem is en wat er moet gebeuren. Wat een evolutie!’ 

Welke herinneringen koester je straks, wanneer je op pensioen zal zijn? 
Fernand:
‘‘Ik ben dankbaar dat ik heb kunnen bijdragen aan een grote evolutie binnen de mouterij in Gembloux. Ik heb onzekere momenten gekend - ik denk dan aan faillissementen en overnames - maar ik heb vooral veel bijgeleerd en heb mee het verschil kunnen maken, heb de dingen mee vooruit laten gaan. Bijzonder mooi binnen Boortmalt vind ik ook het respect en de waardering die iedereen - bediendes en arbeiders - ontvangt. Ik kan elk moment in contact treden met Yvan Schaepman. Hij luistert oprecht naar knelpunten die ik vertel. Ik denk dat er weinig bedrijven zijn waar zo’n directe, eerlijke lijn met de CEO mogelijk is. Dat apprecieer ik enorm.’
 

 

Gefeliciteerd met je pensioen, Rudy Clynhens (62)!
In Antwerpen werd begin dit jaar Rudy Clynhens in de bloemetjes gezet: na een carrière van 32 jaar bij Boortmalt, startte hij z’n welverdiend pensioen. Al verlaat hij ons bedrijf niet helemaal..
 

Rudy : ‘Ik ben in 1983 bij Boortmalt aan de slag gegaan. Toen was het nog een klein familiebedrijf, gelegen naast de kerk in Boortmeerbeek (België). Ik heb een fantastisch parcours kunnen doorlopen: operator, ploegbaas, meestergast van productie, mee verhuizen naar de plant in Antwerpen als productie- en kwaliteitssupervisor,… ik heb het allemaal beleefd. En van 2006 tot de dag van mijn pensioen waakte ik als productie manager over de kwalitatieve transformatie van gerst tot mout.’

Wat leerde je tijdens je jaren bij Boortmalt?
Rudy : 
‘Dat Boortmalt een bedrijf is dat steeds accuraat inspeelt op de continu veranderende wereld. Ik ben mee mogen groeien vanaf dag 1. Eerst binnen het Belgische familiebedrijf, dan dankzij de verdere groei door overnames van eerst Epis Centre en aansluitend Axéréal. Die groeiprocessen waren niet altijd vanzelfsprekend, maar waar een wil is, is een weg. Op persoonlijk vlak stimuleerde het bedrijf me om mezelf verder te ontplooien. Dankzij opleidingen in het weekend en in avondonderwijs, heb ik een interessant traject afgelegd. Het was soms balanceren om werk, studies en privé-leven te combineren, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Het heeft me als mens bijzonder verrijkt.’

Welke mooie herinneringen neem je met je mee?
Rudy : 
‘Oh, dat zijn er vele. Het goed gevoel dat je krijgt, telkens je een oplossing vindt voor een probleem bijvoorbeeld. Gerst is een levend gewas dat zich niet zomaar laat transformeren tot de mout die jij wil. Maar wanneer je aanpak plots het verhoopte resultaat oplevert, dan is dat elke keer weer een fantastisch moment.’

Nu ligt je welverdiend pensioen voor je. Wat brengt die vrije tijd?
Rudy :
‘De klassiekers zoals wandelen, fietsen, tuinieren, een terrasje doen. En hengelen. Ik ben een verwoed hengelaar. Maar waar ik het meest naar uitkijk: voor het eerst opa worden! In juni wordt mijn eerste kleinkind geboren.’

En ondanks de opa-job laat je Boortmalt toch niet helemaal los?
Rudy :
‘Klopt. Ik blijf nog enkele dagen per maand als consultant aan boord. Ik deel mijn kennis graag, zodat de huidige ploeg er nog beter van wordt en mijn ervaringen niet verloren gaan.’